Tuz Çölünden Maviye Dönüş
İran’ın kuzeybatısında yer alan Urmiye Gölü, on yıllardır "kuruma" haberiyle dünya gündemindeydi. Yanlış baraj inşaatları ve tarımsal aşırı su kullanımı sonucu adeta bir toz ve tuz havzasına dönüşen göl, bu bahar aylarında beklenen müjdeyi verdi. Yağış miktarındaki artışın yanı sıra, gölü besleyen nehirlerin önündeki engellerin kısmen kaldırılmasıyla su seviyesi son yılların en yüksek noktasına ulaştı.
Ekolojik Yaşam Geri Dönüyor
Gölün canlanmasıyla birlikte, bölgeyi terk eden endemik türler ve göçmen kuşlar da geri gelmeye başladı. Özellikle flamingoların göl üzerinde yeniden görülmesi, biyolojik çeşitliliğin korunması açısından kritik bir eşik olarak değerlendiriliyor. Çevreciler, suyun geri gelmesinin sadece görsel bir şölen olmadığını, bölgedeki tuz fırtınalarını engelleyerek halk sağlığını da koruyacağını vurguluyor.
"Mucize Değil, Doğru Politika Gerekiyor"
Evrensel'e konuşan ekoloji aktivistleri, göldeki bu canlanmanın sürdürülebilir olması gerektiğine dikkat çekiyor. "Doğanın kendi kendini onarma kapasitesi var ancak biz bu süreci yanlış politikalarla baltalamamalıyız" diyen aktivistler, yağışlara güvenilerek tarımsal su tüketiminin artırılmaması ve baraj yönetimlerinin ekolojik önceliklere göre düzenlenmesi gerektiğini belirtiyor.
Toplumsal Mücadele ve Farkındalık
Urmiye Gölü’nün kurtarılması için yıllardır hem yerel halk hem de uluslararası kuruluşlar büyük bir mücadele veriyordu. Bölgedeki köylüler için hayati öneme sahip olan gölün yeniden suyla dolması, tarım alanlarının tuzlanmadan kurtulması ve yerel iklimin yumuşaması anlamına geliyor. Bu durum, doğayı koruma mücadelesinin aynı zamanda bir yaşam mücadelesi olduğunu bir kez daha gösterdi.
https://www.evrensel.net/haber/5982558/iranin-kuruyan-en-buyuk-golu-canlandi